روزشمار ظهور

دلنوشته" ايام مذهبي‌ "

ارباب عشق

بسم رب المهدی(ع)

روزشمار ظهور

برای بزرگنمایی روی عکس کلیک کنید

لحظه ها تشبیه دارند و شور و مستی از بام نگاه ها می چکد.

نسیم گیسوی درختان را شانه می زند. اقاقیا گلخنده های تبسم به چمن هدیه می کنند.

آسمان در تپش افتاد. خورشید به بام خانه های مدینه دست نوازش می کشد و دقایق، مبهوت رسیدن میهمانی خجسته اند. زمین در حجمی از بی نهایت شادمانی است و صدای اولین گریه او که انتظار همه را به هم می زند و لب ها و دیده ها سرگردان لبخند و اشک می کند، حسین چشمانش را به روی دنیای خاکی ما می گشاید.

عشق بر پایش به سجده می افتد،

                                                  بخشش خاک آستانش را می بوسد،

                    عرفان به جهل خود اعتراف می کند

                                                 و پرشکستگان عرشی می آیند تا بالهای سوخته ی خود را با پر قنداقه اش شفا بخشند.

عرشیان تولدش را پیشاپیش جشن گرفته اند و فرشیان سرمست از باده ی بی قراری اشک شوق بر دامن می ریزند. خانه ی وحی به نورش روشن تر می شود و قنداقه ی زیبایش بر آغوش آفتاب وحی می درخشد.

ای که سوگند به نامت پر پرواز تا خدا، به جمع فرش نشینان خوش آمدی.


برچسب‌ها: ولادت, ولادت امام حسین(ع), ولادت ارباب عشق, یا ابا عبدالله الحسین(علیه السلام)
[ چهارشنبه ٢٢ خرداد ۱۳٩٢ ] [ ٦:٤۸ ‎ب.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
عاشورا ...

بسم رب المهدی

عاشورای حسینی

برای بزرگنمایی روی عکس کلیک کنید

سلام بر تو ای فرزند امیرالمؤمنین

سلام بر آزادمردی

سلام بر حسین که فرمود:« اگر دین ندارید، آزاده باشید. »

تشنگی در خیمه ها غوغا می کند، آفتاب گرم کربلا می سوزاند و...

آب آب، این صدای عطش کودکان است که صحرای گرم کربلا را در برگرفته.

سپاه کوفه ایستاده است و شمشیر در دست کوفیان بی تابی می کند.

امام تنهای تنهاست. بار دیگر صدای امام در صحرای کربلا می پیچد:

« هَل مِن ناصرٍ یَنصُرُنی »

هیچ کس صدای حسین را جواب نمی گوید. حسین غریب است و تنها.

آن طرف، خیمه ها، اشک ها، سوزها، زنان بی پناه، تشنگی. این طرف، باران سنگ و تیر و نیزه.

مولای تو در وسط میدان تنها ایستاده است به یاری مولایت نمی شتابی؟ تاکنون هیچ کس آسمان را اینگونه ندیده است. این سرخی خون امام حسین است که در آسمان غروب مانده است و یکباره آسمان تیره و تار می شود. ط.فان سرخی همه جا را فرامیگیرد و خورشید به یکباره خاموش می شود.

آری حسین جان!

درخت اسلام را سیراب نمودی و شقایق های صحرا را با خون خود سرخ کردی و از گلوی تشنه ی خود آزادی و آزادگی را فریاد زدی.


برچسب‌ها: مناسبتی, شهادت, عاشورای حسینی, یا ابا عبدالله الحسین(علیه السلام)
[ یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
پاتوق عمارها ، اخبار ، صالحون