روزشمار ظهور

دلنوشته" ايام مذهبي‌ "

یاس کبود... شهادت حضرت رقیه(سلام الله علیها)

بسم رب المهدی

روزشمار ظهور
برای بزرگنمایی روی عکس کلیک کنید

فضای خرابه را ابر غم پوشانیده. همه ساکت اند. و در سکوت پر حرف خویش سرشک غم می بارند.

شب است اما شب شهر شام سیاه تر از همه ی شب هاست. گویاه ماه و ستاره در آسمان آن شهر مضایی ندارد. اما نه اشتباه می کنند ماه و ستاره ها همه در زمین اند.

خرابه ستاره باران است. و همه ستاره هایش اندر فراق ماه با هم عهد بسته اند تا صبح حتی یکبار هم چشمک نزنند. برگردن تمامی ستاره ها مدال حلقه ی اسارت قرار گرفته است. همه سر بر آسمان پر ابر دلشان نهاده اند و خدا خدا می کنند خدا هلال زینب را برساند آری...

آنها خدا خدا می کنند اما آرام.

اشک می ریزند اما آرام.

می سوزند چون شمع اما آرام.

آرام تر از حَسنینِ غریب مدینه از فراق یاس کبودشان.

یاس کبود ... آری خرابه شام نیز گلستانی است از یاس های کبود.

و در میان این یاس ها گلی است غنچه تر از همه. کبودی های بدنش دل زینب عقیله ی بنی هاشم را سوزانده است. دل نازکش تاب نیاورد. سکوت در خرابه، نیاوردن نام بابا در حضور نی دارها، تحمل فراق هم بازی اش علی اصغر، و هزاران قانون سخت دیگر درون شیشه نازک دلش جا نمی شد.

و بالاخره ترک برداشت اما اینبار ترک های دلش عمیق تر شده بود. آسمان ابری نبود اما باران می آمد. باران اشک بنت الحسین زمین خرابه را خیس کرده بود. – عزیز دل برادرم! میوه دلم! رقیه ام! چه شده که این چنین بغضت را شکستی؟ شاید دوباره عطش درونش را می سوزاند؟ آیا گرسنه بود؟ نکند دوباره زخم پاهایش ... .

یاس گلستان حسینِ فاطمه علیه السلام آرام شد. طشتی آوردند ورویش را پوشانده اند. باز هم طشت. خاطره ی خوشی از آن نداشت. چشم هایش را خیره کرده بود. و از سوز دل گشنه و تشنه نبودنش را به عمه می گفت. و زینب که اینبار نمی دانست چه باید کند تنها سکوت کرده بود.... بقیه در ادامه مطلب


برچسب‌ها: مناسبتی, شهادت, شهادت حضرت رقیه(س), حضرت رقیه(س)

ادامه مطلب
[ چهارشنبه ٢٩ آذر ۱۳٩۱ ] [ ٦:۱٦ ‎ب.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
حس غریبی ( ویژه شهادت حضرت رقیه)

 بسم رب المهدی

روزشمار ظهور

برای بزرگنمایی روی عکس کلیک کنید.

غریبی تصویر گر غروبی است ابری

غریبی آن چنان غریب است که هیچ موجی در اوج اندوه فراتر از آن نمی رود.

غریبی حسی است بر دل گلی که زخمی ایّام است.

حس غریبی؛ احساس دور بودن از توست که حتی پرواز بر بال خیال هم، آرامش جان را به ارمغان ندارد.

غریبی روایت آتش خیمه هاست  و لرزیدن زمین با دیدن شعله ها.

غریبی تفسیر آیه هاست و روایت گلی پرپر در میان باغ

حس کبوتری است سپید که  ناله ی حنجره اش دل آسمان را به درد  آورد. و دجله و فرات را به گریه وا داشت.

غریبی لحظه ی سخت جدایی است و ثانیه ی وصال.

 داغ دل بانو و حدیث دوباره ی کربلا در کربلا. حدیث سیراب شدن عطش در آغوش ماه.

غریبی مناجات گل است با باغبان.

صدای مویه ی خورشید و صبوری زینب سلام الله  علیها.

برای خواندن از سوز سینه و روشنی کلام از نور ... تا قلبهارا آتش بگیرد.

آری غریبی غصه ی دوباره ی کاروان شام است.

قصه ی دوباره ی از دست دادن ...

و دوباره با رقیه جان دادن...                                                       


برچسب‌ها: شهادت, شهادت حضرت رقیه(س), ویژه نامه محرّم, محرّم
[ پنجشنبه ۸ دی ۱۳٩٠ ] [ ۸:٠٥ ‎ب.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
پاتوق عمارها ، اخبار ، صالحون