روزشمار ظهور

دلنوشته" ايام مذهبي‌ "

دفاع مقّدس

بسم رب المهدی


نورشان از نور حسین بود و طینتشان از خاک خون آلود قتلگاه شهدای کربلا . اینان همان اصحاب آخر الزمانی سید الشهدا هستند که به خون خواهی او آمده اند و همین پیمان است که آنان را زیر علم صاحب الزمانی گرد می آورد، چرا که علم امام زمان نیز علم خون خواهی سید الشهدا است "یا لثارات الحسین" ای خون خواهان حسین گرد آیید.(سید شهیدان اهل قلم)
و این بار از سر دل تنگی هایمان می سراییم زمزمه های عاشقانه را  .
آقایم، مهدی جان! سلام. این اولین نامه ایست که به بهانه ی شما می نویسم. می خواهم از زمانی برایتان بگویم که خود شاهد  آن بوده اید.شاهد بوده اید که یاران مصلح شما  حماسه ای خلق کردند به عظمت حماسه کربلا .و ما که در این زمانه در حسرت آن روزگاریم همانند کسانی هستیم که سال ها بعد از واقعه کربلا حسرت یاری کردن حسین علیه السلام بر دلها شان مانده بود.

دراندوه اینکه اگر از قافله کربلای ایران جا مانده و آن روزگار را درک نکرده ایم تنها دلخوشی مان این است که  شما می آیید و آن گاه یا شهادت یا زیارت.
مولایم ! می دانم به یاد دارید حماسه آفرینی یارانتان را ، آن  فرزندان روح الله ، صادق ترین چهره های حزب الله را، همان هایی که با قافله کربلا روانه شدند و علم صاحب الزمانی شان را برافراشتند و با سعادت تن را نردبان معراج جان نمودند. آنان منتظران واقعی شما بودند که سلاح بر دوش وشهادت طلب ، با بصیرت و جهاد ، ظلمت شب را شکافتند و دور از تعلقات خود را برای شهادت در رکاب شما آماده می کردند و چقدر زیبا و دلنشین بود زمزمه ها و نجواهایشان.

مگر می شد نماز شبی خوانده شود و یادی از شما در آن نباشد،مگر می شد کمیل و توسلی خوانده شود و نشان از مهدی زهرا نداشته باشد، مگر وصیت نامه شهیدی خالی از یاد شما نوشته می شد. شب های عملیات  یادتان هست ؛ تمام اشک شوق و سوز دل برآمده از جانهای پاک رزمندگان تنها به عشق دیدار شما بود.

مردان اشک و آهن ، عابدان شب و شیران روز با فریاد هیهات من الذله استوار بودند و تنها هدفشان یک چیز بود : یاشهادت یا زیارت . و خوشا به حال آن شهیدان راستین که هم شهادت نصیبشان شد وهم زیارت . انگار اینان عهد ازلی بسته بودند که تا در منای عشق قربانی راه دوست شوند  و هم اجازه ندهند ذره ای ازعزت سرزمین دینی شان کاسته شود. یاران حسین زمان در کربلای ایران تا پای جان ایستادند.

شهیدانی که آنچه داشتند تنها جان بود که آن را تقدیم خدا کردند وپی مانی را که با مو لایشان بسته بودند با خون به امضا رسانیدند ، در محراب جبهه به نماز سرخ ایستادند و آنچه بر جای نهادند نام معطر و یاد نیکشان است.

و اینک این ما هستیم آنان که از روی شهیدان شرمنده اند آنان که از قافله کربلای ایران جا مانده اند، در انتظار شهادت نشسته ایم چرا که شنیدیم شهیدی می گفت : در عصر غیبت منتظر به کسی گفته می شود که منتظر شهادت باشد ؛  و ما در انتظار یک پیام از جانب مکه ایم : یا اهل العالم انا مهدی.


برچسب‌ها: مناسبتی
[ پنجشنبه ٢ مهر ۱۳۸۸ ] [ ۱:٥٠ ‎ب.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
پاتوق عمارها ، اخبار ، صالحون