روزشمار ظهور

دلنوشته" ايام مذهبي‌ "

فاصله حضور تا ظهور (ویژه هفته دفاع مقدّس)

بسم رب المهدی

http://ashouraeyan.persiangig.com/image/1389/Defae-moghads2-89.jpg

دلم گرفته از این همه جمعه های بی خبر، قلم شکسته ی من بغضی است گلوگیر و از نوشتن عاجز.

پس کی نامه رسان خیمه ات مژده ی روز وصال را می دهد؟

الفبایی نمی شناسم لحظه هایی نام تو ورد زبانم باشد با نبود تو دلم به کویری مبدّل گشته که در انتظارت راهیِ ترک خوردن شده پس مگذار این کویر ترک بردارد.

صبحی کنار جاده منتظر شدیم اما غروب آمد و آقای من نیامد. کجایی آقا جانم؟

مردم از داغ انتظار. دلبرا! همچو یعقوب محزون وار نشستن سر راهت نیامدی و دلها شکست.

مولا چقدر دیگر باید جمعه ها قرائت کنم دعای آمدنت را؟

 یک جمعه رسد که درمان دردها و خون خواه شهیدان خواهد آمد. شهیدانی که یک عمر همه چیز خود را گذاشتند برای یک چیز، تداوم زندگی.

اکنون آنان که در قهقهه های مستانه و شادی وصولشان نزد خداوند روزی می خورند، سبکبالانی که ترکش های داغ و برّان پر پروازشان بود و بهانه ای برای آسمانی شدنشان. شهیدانی که در قطعه ای از زمان درس معرفت و محبّت به امام زمان(عج) را به تمام زمینیان دادند و با انتظار سبز خود کهکشانی از زیبایی ها را خلق کردند تا راه را به ما نشان دهند.

جان بر کَفانی که آنقدر در درگاه الهی خواستنی شدند که خداوند متعال مشتاق دیدارشان شد و مصداق بارز آیه ی « إرجعی إلی ربّک راضیة مرضیة » گشتند.

یکی از زیبایی های مشهود زندگی شهدای عزیزمان:

عشق به امام زمان(عج) بود و در این ادعای عاشقی ثابت قدم بودند. عشق به میهن بر روی سنگ و خون و کاغذ و خاکستر حک شده است و حدیث مردان بی ادعایی که آرامش و راحتی خویش را در یک آن برای یافتن آزادگی به اسارت بردند و در هفت گوشه ی شهر عشق زنده باد ایران ایران را زمزمه کردند. در آسمان هفتم مردانی نشستند که برای دفاع از عظمت و شکوه میهن اسلامی خود در دفاع از انقلابشان، امامشان وخدایشان دست از جان شستند و روح پاکشان را در آسمان بر آوازهای بهشت به پرواز درآوردند. هرگز از قدم نهادن در راه بی برگشت نترسیدند.

ایرانیان شاهد شهادت شهدایی از دلیران تنگستان و شوشتر و دزفول و شلمچه هستند.

مردانی که:

  • شعارشان لبیک یا حسین و لبیک یا خمینی بود.
  • هنرشان شهادت در راه ظهور مجنونشان.

خونها رودهایی بودند که جاری شدند به سوی قامت یار، یاری که عمری، سالیانی، جمعه هایی اشک هایی، چشمانی آن را انتظار کشیدند، اما نیامد.

دفاع مقدّس هفته ای است نیکو و یک جمعه برای هشت سال و یک هفته برای یک عمر.

ای وارث عاشورا

هفته ی مقدّسی پیش روی ماست که مژده ی ظهور را نوید می دهد. معشوق من صفحه های بی نگار پر نگار شدند از این امید.

نخواهی آمد؟؟؟

می شود ای سرو بستان رسول الله                         

                                                            گیری آخر انتقام خون ثارالله

ای امام منتظر الغوث ادرکنی                      

                                                            ای ولی دادگر الغوث ادرکنی

العجل الی ظهورک یا صاحب الامر و العصر و الزمان


برچسب‌ها: مناسبتی
[ دوشنبه ٢۸ شهریور ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ ] [ هم عهدان منتظر ] [ نظرات () ]
پاتوق عمارها ، اخبار ، صالحون